Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
...Pubblicita anonima...
...για πολλούς το ταξί είναι το extreme sport της πόλης: είναι κίτρινο, τρέχει γρήγορα, έρχεται όταν ολα σε εγκαταλείπουν και μπορεί να σε νευριάσει, να σε τρομάξει και να σε ηρεμήσει με την ίδια ευκολία...μπορείς να ψυχαναλυθείς με αντίτιμο χιλιομέτρων, να σχολιάσεις τα πολιτικά δρώμενα και να τσακωθείς έντονα με έναν εντελώς άγνωστό σου άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεσαι λίγα λεπτά, αλλά πολλές εμπειρίες....
...σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, στην παρέα των σιδηροατσαλένιων τροχοφόρων με την ανθρώπινη ψυχή, προστέθηκε -όπως το αποκαλεί η ιδιοκτήτριά του- το " Γυναικείο Ταξί!"
...ένα ταξί που καλύπτει όλες τις γυναικείες ανάγκες σε μία μόνο διαδρομή:
-μόλις τελείωσες τη δουλειά και εκείνος σε πήρα απροειδοποίητα τηλέφωνο και θέλει γλύκες?..αλλά τι να κάνεις που είσαι με το μαύρο κύκλο στο πάτωμα, χωρίς ίχνος μακιγιάζ? Φωνάζεις το γυναικείο ταξί, χρησιμοποιείς το νεσεσέρ με όοοολα τα απαραίτητα καλλυντικά -αν πετύχεις κίνηση μπορεί να προλάβεις και Χολιγουντιανό αποτέλεσμα-και φτάνεις στο ραντεβού σου ανανεωμένη και έτοιμη! Το μόνο που πρέπει να κάνεις , είναι να εύχεσαι να μην έχει λακούβες ο δρόμος...
-ξεκινάς ακόμα κοιμισμένη για τη δουλειά, χωρίς ίχνος καφείνης για να ανοίξει το μάτι ?? Το γυναικείο ταξί σου προσφέρει μπανάνες, κουλουράκια, μπισκότα και όλα τα σχετικά μικρογεύματα σε μία μικρή σακουλίτσα στο κάθισμα!
...στις παροχές του ταξί περιλαμβάνονται: περιοδικά, εφημερίδες ακόμα και παραμύθια για να απασχολήσεις το μικρό όταν εσύ θα βάζεις τη δωρεάν μάσκαρα...ενώ ένα από τα όνειρα της ιδιοκτήτριας είναι στο μέλλον να παρέχει στις πελάτισσές της και κομμωτή!!!
...enjoy the ride!
...σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, στην παρέα των σιδηροατσαλένιων τροχοφόρων με την ανθρώπινη ψυχή, προστέθηκε -όπως το αποκαλεί η ιδιοκτήτριά του- το " Γυναικείο Ταξί!"
...ένα ταξί που καλύπτει όλες τις γυναικείες ανάγκες σε μία μόνο διαδρομή:
-μόλις τελείωσες τη δουλειά και εκείνος σε πήρα απροειδοποίητα τηλέφωνο και θέλει γλύκες?..αλλά τι να κάνεις που είσαι με το μαύρο κύκλο στο πάτωμα, χωρίς ίχνος μακιγιάζ? Φωνάζεις το γυναικείο ταξί, χρησιμοποιείς το νεσεσέρ με όοοολα τα απαραίτητα καλλυντικά -αν πετύχεις κίνηση μπορεί να προλάβεις και Χολιγουντιανό αποτέλεσμα-και φτάνεις στο ραντεβού σου ανανεωμένη και έτοιμη! Το μόνο που πρέπει να κάνεις , είναι να εύχεσαι να μην έχει λακούβες ο δρόμος...
-ξεκινάς ακόμα κοιμισμένη για τη δουλειά, χωρίς ίχνος καφείνης για να ανοίξει το μάτι ?? Το γυναικείο ταξί σου προσφέρει μπανάνες, κουλουράκια, μπισκότα και όλα τα σχετικά μικρογεύματα σε μία μικρή σακουλίτσα στο κάθισμα!
...στις παροχές του ταξί περιλαμβάνονται: περιοδικά, εφημερίδες ακόμα και παραμύθια για να απασχολήσεις το μικρό όταν εσύ θα βάζεις τη δωρεάν μάσκαρα...ενώ ένα από τα όνειρα της ιδιοκτήτριας είναι στο μέλλον να παρέχει στις πελάτισσές της και κομμωτή!!!
...enjoy the ride!
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
ΗΜΕΡΗΣΙΕΣ ΟΝΕΙΡΟΒΑΣΙΕΣ.... 7
...Σάββατιάτικο χειμερινό μεσημέρι και μέσα σε μία πόλη που ούτε το λεωφορείο της περιοχής σου δεν είναι σίγουρο αν θα περάσει , έχεις συνηθίσει να μη σε εκπλήσσει τίποτα...
...για αυτό και δεν έδωσα σημασία όταν είδα ότι ο διπλανός, κατά τα άλλα συμπαθής και φαινομενικά σοβαρός κύριος-συνταξιδιώτης στο λεωφορείο -φάντασμα της οδού Λιοσίων, με μεγάλη προσοχή και αφοσίωση, υπογράμμιζε με τη βοήθεια ενός χάρακα κι ενός κόκκινου στυλό, γραμμές από το άρθρο που διάβαζε σε μία εφημερίδα αμφιβόλου "κοινωνικού περιεχομένου"....
...Η ποίηση του διαζυγίου της Μενεγάκη!!! Ο κρυφός κώδικας ανάμεσα στις λέξεις που συνθέτουν το κείμενο για το νέο διαμέρισμα της Τζούλιας!!!! Και τα 2 είναι διαθέσιμα και περιμένουν να τα ανακαλύψουμε!!! ...ούτε στα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να υπογραμμίζει με τέτοια προσήλωση και ενδιαφέρον στίχους και φράσεις κειμένων του Ανθολογίου που χρησιμοποιούσαμε στο σχολείο...ούτε σε κάποιο ερωτικό γράμμα δεν έσκηψα με τέτοια αφοσίωση να διαβάσω ξανά και ξανά τις ίδιες φράσεις, υπογραμμίζοντάς τες με το χρώμα του πάθους και της προσοχής.... κόκκινο για το τρίτο πρόσωπο στο γάμο της Ελένης, κόκκινο στη μέση όχι και τόσο σημαντικών προτάσεων , κόκκινο σε όλο το κείμενο, σε προτάσεις που δεν έχουν συνοχή και νόημα να τις συνδέεις , σε προτάσεις σημαντικές και μη...
...κι εκεί που κόντεψα να πάθω αυχενικό ώστε να καταλάβω τι ακριβώς κάνει χωρίς να στρέψω καθόλου το κεφάλι προς το μέρος του, παρατηρώντας τον με την άκρη των ματιών μου - που μπορεί και να αλληθωρήσω για να μάθω!!-, ο παράξενος επιβάτης κατάλαβε την αδιακρισία μου και προσπάθησε να καλυφθεί , σταματώντας για λίγο την περίεργη δραστηριότητα του και αναποδογύρισε την εφημερίδα ,σε μια σελίδα χωρίς καμία απολύτως υπογράμμιση...
....και σαν τα αδέσποτα που θέλουν να φάνε τα ψίχουλα που τους πέταξες αλλά φοβούνται να πλησιάσουν και περιμένουν να "κάνεις τον αδιάφορο", να μην τα κοιτάς για να έρθουν, ο χάρακας, το στυλό κι η εφημερίδα, ξαναγύρισαν στην αρχική τους θέση μόλις έστρεψα επίτηδες αλλού το κεφάλι....
....μέχρι το τέλος της διαδρομής δεν τόλμησα να ξανακοιτάξω... δεν σταμάτησα όμως να φέρνω διαρκώς στο μυαλό μου μερικές από τις άξιες προς υπογράμμιση φράσεις , μη μπορώντας να βρω κάποια σύνδεση μεταξύ τους ή έστω κάποιο στοιχείο ενδιαφέροντος που να σε κάνει να "κοκκινίσεις" την ύπαρξή τους, προκειμένου να μην τις ξεχάσεις...μάλλον ποτέ δεν θα καταλάβω τι έκανε και για ποιό λόγο...
...μόνο σίγουρο είναι το εξής: ... ακόμα και τις μέρες που τίποτα δεν είναι στη θέση του, ποτέ δεν πρέπει να χάνεις την ευκαιρία της τροχοφόρας ψυχαγωγίας!!! ... είναι δωρεάν, καθημερινή και σχεδόν 24ωρη!!!...
...για αυτό και δεν έδωσα σημασία όταν είδα ότι ο διπλανός, κατά τα άλλα συμπαθής και φαινομενικά σοβαρός κύριος-συνταξιδιώτης στο λεωφορείο -φάντασμα της οδού Λιοσίων, με μεγάλη προσοχή και αφοσίωση, υπογράμμιζε με τη βοήθεια ενός χάρακα κι ενός κόκκινου στυλό, γραμμές από το άρθρο που διάβαζε σε μία εφημερίδα αμφιβόλου "κοινωνικού περιεχομένου"....
...Η ποίηση του διαζυγίου της Μενεγάκη!!! Ο κρυφός κώδικας ανάμεσα στις λέξεις που συνθέτουν το κείμενο για το νέο διαμέρισμα της Τζούλιας!!!! Και τα 2 είναι διαθέσιμα και περιμένουν να τα ανακαλύψουμε!!! ...ούτε στα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να υπογραμμίζει με τέτοια προσήλωση και ενδιαφέρον στίχους και φράσεις κειμένων του Ανθολογίου που χρησιμοποιούσαμε στο σχολείο...ούτε σε κάποιο ερωτικό γράμμα δεν έσκηψα με τέτοια αφοσίωση να διαβάσω ξανά και ξανά τις ίδιες φράσεις, υπογραμμίζοντάς τες με το χρώμα του πάθους και της προσοχής.... κόκκινο για το τρίτο πρόσωπο στο γάμο της Ελένης, κόκκινο στη μέση όχι και τόσο σημαντικών προτάσεων , κόκκινο σε όλο το κείμενο, σε προτάσεις που δεν έχουν συνοχή και νόημα να τις συνδέεις , σε προτάσεις σημαντικές και μη...
...κι εκεί που κόντεψα να πάθω αυχενικό ώστε να καταλάβω τι ακριβώς κάνει χωρίς να στρέψω καθόλου το κεφάλι προς το μέρος του, παρατηρώντας τον με την άκρη των ματιών μου - που μπορεί και να αλληθωρήσω για να μάθω!!-, ο παράξενος επιβάτης κατάλαβε την αδιακρισία μου και προσπάθησε να καλυφθεί , σταματώντας για λίγο την περίεργη δραστηριότητα του και αναποδογύρισε την εφημερίδα ,σε μια σελίδα χωρίς καμία απολύτως υπογράμμιση...
....και σαν τα αδέσποτα που θέλουν να φάνε τα ψίχουλα που τους πέταξες αλλά φοβούνται να πλησιάσουν και περιμένουν να "κάνεις τον αδιάφορο", να μην τα κοιτάς για να έρθουν, ο χάρακας, το στυλό κι η εφημερίδα, ξαναγύρισαν στην αρχική τους θέση μόλις έστρεψα επίτηδες αλλού το κεφάλι....
....μέχρι το τέλος της διαδρομής δεν τόλμησα να ξανακοιτάξω... δεν σταμάτησα όμως να φέρνω διαρκώς στο μυαλό μου μερικές από τις άξιες προς υπογράμμιση φράσεις , μη μπορώντας να βρω κάποια σύνδεση μεταξύ τους ή έστω κάποιο στοιχείο ενδιαφέροντος που να σε κάνει να "κοκκινίσεις" την ύπαρξή τους, προκειμένου να μην τις ξεχάσεις...μάλλον ποτέ δεν θα καταλάβω τι έκανε και για ποιό λόγο...
...μόνο σίγουρο είναι το εξής: ... ακόμα και τις μέρες που τίποτα δεν είναι στη θέση του, ποτέ δεν πρέπει να χάνεις την ευκαιρία της τροχοφόρας ψυχαγωγίας!!! ... είναι δωρεάν, καθημερινή και σχεδόν 24ωρη!!!...
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
ΗΜΕΡΗΣΙΕΣ ΟΝΕΙΡΟΒΑΣΙΕΣ 6
...Δευτέρα βράδυ, σε προάστιο της Αθήνας, παλιά γειτονιά με ακόμη πιο παλιά αίγλη και νυν θλιμμένη εκσυγχρονιστική προσπάθεια, εκεί που πήγαινες όταν σε "πρωτοάφησαν" οι γονείς να βγεις μόνος -με τους συμμαθητές του σχολείου που έβαλαν άτσαλα ζελέ στο μισό κεφάλι και τις συμμαθήτριες που περιμένουν να στρίψει το αυτοκίνητο του μπαμπά στη γωνία για να ξεκουμπώσουν και το τρίτο κουμπί του πουκαμίσου-
...κι εκεί που θα επιστρέψεις όταν θα έχεις πατήσει τα 60 για βόλτα στην πλατεία, καθισμένη σε παγκάκι παρέα με τους 2 αγαπημένους γείτονες, αυτούς που δεν διστάζουν να βολτάρουν στην "Άγρια Δύση " της πόλης, ανεξαρτήτου ώρας και ημέρας, ανάμεσα στον κρύο αέρα και τον ήχο των βημάτων στο πλακόστρωτο της πλατείας... η πιο αγαπημένη μου παιδική φίλη, μου διηγήθηκε μία δική της "ιστορία του δρόμου", μικρή και όμορφη, να σου φτιάξει τη μέρα:.......
...μεσημέρι στο δρόμο για τη δουλειά, εκεί που περπατάς χωρίς να βλέπεις, η Μαρία με αργά βήματα και την τσάντα σφιχτά στον ώμο περνούσε προσεχτικά το φανάρι...μπροστά της μία γυναίκα προχωρούσε γρήγορα και εύθυμα κρατώντας αγκαλιά την μικρή της κόρη, η οποία αναγνωρίζοντας στη Μαρία την ίδια παιδικότητα με τη δική της, της είπε γελαστά καθώς χωρίς να περπατά εκείνη ,έφευγε μακρυά της...
" -...εμείς οι ξανθούλες δεν περπατάμε...πετάααααμεεεεε!!!..."
...και τότε η Μαρία, χαμογελώντας ντροπαλά, πέταξε στη δουλειά της , περιμένοντάς με το βράδυ, για να μου πει κάτι που διστάζει η ίδια να γράψει και που θέλει πολύ να το μοιραστεί...
...κι εκεί που θα επιστρέψεις όταν θα έχεις πατήσει τα 60 για βόλτα στην πλατεία, καθισμένη σε παγκάκι παρέα με τους 2 αγαπημένους γείτονες, αυτούς που δεν διστάζουν να βολτάρουν στην "Άγρια Δύση " της πόλης, ανεξαρτήτου ώρας και ημέρας, ανάμεσα στον κρύο αέρα και τον ήχο των βημάτων στο πλακόστρωτο της πλατείας... η πιο αγαπημένη μου παιδική φίλη, μου διηγήθηκε μία δική της "ιστορία του δρόμου", μικρή και όμορφη, να σου φτιάξει τη μέρα:.......
...μεσημέρι στο δρόμο για τη δουλειά, εκεί που περπατάς χωρίς να βλέπεις, η Μαρία με αργά βήματα και την τσάντα σφιχτά στον ώμο περνούσε προσεχτικά το φανάρι...μπροστά της μία γυναίκα προχωρούσε γρήγορα και εύθυμα κρατώντας αγκαλιά την μικρή της κόρη, η οποία αναγνωρίζοντας στη Μαρία την ίδια παιδικότητα με τη δική της, της είπε γελαστά καθώς χωρίς να περπατά εκείνη ,έφευγε μακρυά της...
" -...εμείς οι ξανθούλες δεν περπατάμε...πετάααααμεεεεε!!!..."
...και τότε η Μαρία, χαμογελώντας ντροπαλά, πέταξε στη δουλειά της , περιμένοντάς με το βράδυ, για να μου πει κάτι που διστάζει η ίδια να γράψει και που θέλει πολύ να το μοιραστεί...
Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009
Ημερήσιες Ονειροβασίες 5
Στουρνάρη Σάββατο πρωί. Έξω από Κινέζικο κατάστημα, κάποιος από τους γνωστούς-αγνώστους της περιοχής θέλησε να συγχαρεί το ζευγάρι των Κινέζων ιδιοκτητών , για τη γέννηση της κόρης τους.
Απευθυνόμενος στον άντρα:
-Όλα καλά?
-Ναι, ναι καλά καλά.
-Μπράβο , μπράβο γέννησε?
-Ναι , ναι.
-Έκανε Κινέζα?
-.. (σοβαρά σκεπτόμενος απαντάει:)...περίπου...
Απευθυνόμενος στον άντρα:
-Όλα καλά?
-Ναι, ναι καλά καλά.
-Μπράβο , μπράβο γέννησε?
-Ναι , ναι.
-Έκανε Κινέζα?
-.. (σοβαρά σκεπτόμενος απαντάει:)...περίπου...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

