...Σάββατιάτικο χειμερινό μεσημέρι και μέσα σε μία πόλη που ούτε το λεωφορείο της περιοχής σου δεν είναι σίγουρο αν θα περάσει , έχεις συνηθίσει να μη σε εκπλήσσει τίποτα...
...για αυτό και δεν έδωσα σημασία όταν είδα ότι ο διπλανός, κατά τα άλλα συμπαθής και φαινομενικά σοβαρός κύριος-συνταξιδιώτης στο λεωφορείο -φάντασμα της οδού Λιοσίων, με μεγάλη προσοχή και αφοσίωση, υπογράμμιζε με τη βοήθεια ενός χάρακα κι ενός κόκκινου στυλό, γραμμές από το άρθρο που διάβαζε σε μία εφημερίδα αμφιβόλου "κοινωνικού περιεχομένου"....
...Η ποίηση του διαζυγίου της Μενεγάκη!!! Ο κρυφός κώδικας ανάμεσα στις λέξεις που συνθέτουν το κείμενο για το νέο διαμέρισμα της Τζούλιας!!!! Και τα 2 είναι διαθέσιμα και περιμένουν να τα ανακαλύψουμε!!! ...ούτε στα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να υπογραμμίζει με τέτοια προσήλωση και ενδιαφέρον στίχους και φράσεις κειμένων του Ανθολογίου που χρησιμοποιούσαμε στο σχολείο...ούτε σε κάποιο ερωτικό γράμμα δεν έσκηψα με τέτοια αφοσίωση να διαβάσω ξανά και ξανά τις ίδιες φράσεις, υπογραμμίζοντάς τες με το χρώμα του πάθους και της προσοχής.... κόκκινο για το τρίτο πρόσωπο στο γάμο της Ελένης, κόκκινο στη μέση όχι και τόσο σημαντικών προτάσεων , κόκκινο σε όλο το κείμενο, σε προτάσεις που δεν έχουν συνοχή και νόημα να τις συνδέεις , σε προτάσεις σημαντικές και μη...
...κι εκεί που κόντεψα να πάθω αυχενικό ώστε να καταλάβω τι ακριβώς κάνει χωρίς να στρέψω καθόλου το κεφάλι προς το μέρος του, παρατηρώντας τον με την άκρη των ματιών μου - που μπορεί και να αλληθωρήσω για να μάθω!!-, ο παράξενος επιβάτης κατάλαβε την αδιακρισία μου και προσπάθησε να καλυφθεί , σταματώντας για λίγο την περίεργη δραστηριότητα του και αναποδογύρισε την εφημερίδα ,σε μια σελίδα χωρίς καμία απολύτως υπογράμμιση...
....και σαν τα αδέσποτα που θέλουν να φάνε τα ψίχουλα που τους πέταξες αλλά φοβούνται να πλησιάσουν και περιμένουν να "κάνεις τον αδιάφορο", να μην τα κοιτάς για να έρθουν, ο χάρακας, το στυλό κι η εφημερίδα, ξαναγύρισαν στην αρχική τους θέση μόλις έστρεψα επίτηδες αλλού το κεφάλι....
....μέχρι το τέλος της διαδρομής δεν τόλμησα να ξανακοιτάξω... δεν σταμάτησα όμως να φέρνω διαρκώς στο μυαλό μου μερικές από τις άξιες προς υπογράμμιση φράσεις , μη μπορώντας να βρω κάποια σύνδεση μεταξύ τους ή έστω κάποιο στοιχείο ενδιαφέροντος που να σε κάνει να "κοκκινίσεις" την ύπαρξή τους, προκειμένου να μην τις ξεχάσεις...μάλλον ποτέ δεν θα καταλάβω τι έκανε και για ποιό λόγο...
...μόνο σίγουρο είναι το εξής: ... ακόμα και τις μέρες που τίποτα δεν είναι στη θέση του, ποτέ δεν πρέπει να χάνεις την ευκαιρία της τροχοφόρας ψυχαγωγίας!!! ... είναι δωρεάν, καθημερινή και σχεδόν 24ωρη!!!...
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

