...ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ...

2.15 μετά τα μεσάνυχτα-σταθμός Ομόνοια-σοφιστίες του δρόμου 1.

...επιστρέφοντας και  πάλι από καθιερωμένη και χωρίς συνταρακτικά απρόοπτα νυχτερινή έξοδο , παρέα με ένα ζευγάρι αποκαμωμένες φίλες που σοριάστηκαν χωρίς  πλέον τακτ στα κατά τ'άλλα παντελώς άβολα καθίσματα του ηλεκτρικού, την προσοχή μου τράβηξε, η κυρία του απέναντι καθίσματος:
  ...ηλικία παντελώς απροσδιόριστη, ( ίσως πλέον των 40), μαύρη, μακρυά , ξεμαλλιασμένη πλεξούδα πλαισιωμένη από μαντίλι απροσδιορίστου επίσης χρώματος, ντύσιμο συντηριτικά ατημέλητο, δεκάδες παλιά βραχιόλια στα χέρια ανεξαρτήτου χρώματος και συνδοιασμού, στάση σώματος εμφανώς ντροπαλή και συγκρατημένη τόσο ώστε να κάνει αντίθεση με το παιχνιάδρικο και γεμάτο περιέργεια βλέμμα της...
... από εκείνους τους ανθρώπους που είναι ο μόνιμος γνωστός-άγνωστος συνταξιδιώτης σου στις καθιερωμένες σου διαδρομές στην πόλη, εκείνος που δεν έχεις καν τον χρόνο να τον κοιτάξεις, αυτός που φαίνεται να ακροβατεί ανάμεσα στη δική σου και στη δική του πραγματικότητα, τόσο φαινομενικά αλλόκοτος όσο πρέπει ώστε να μην σου γίνεται αποκρουστικός αλλά και τόσο εξημερωμένα παράφρων , ώστε να του επιτρέπεται να σε κοιτά με την άκρη του ματιού του χαμογελώντας απόκοσμα, χωρίς να σε κάνει να θέλεις να απομακρυνθείς φωνάζοντας βοήθεια....
...κι ενώ έχουμε ήδη αφεθεί σε μια προσωρινή ύπνωση με τα μάτια ανοιχτά, τη χαλάρωση μας τάραξε ο θόρυβος του κλεισίματος της πόρτας , -ο οποίος αν έχεις την ατυχία και βρεθείς στα βαγόνια του παλιού συρμού, είναι χειρότερος και από κομπρεσέρ στο ίδιο σου το μπαλκόνι την ώρα που κοιμάσαι-, γεγονός που εκνεύρισε μία εκ των  κορασίδων , η οποία φρόντισε να μας μεταδόσει τον εκνευρισμό της ψιθυρίζοντας τη φράση :" .. έλεος ,Παναγία μου"...
...στο άκουσμα της παραπάνω επίκλησης , η γυναίκα με το μαντίλι και τη μακρυά πλεξούδα που τόση ώρα μας είχε περάσει από πολλαπλές ακτινογραφίες κοιτάζοντάς μας μία -μία από πάνω εως κάτω, με ένα περίεργο συγκρατημένα πονηρό μισό γελάκι, βρήκε την αφορμή που ήθελε για να μιλήσει :...

" - Ποτέ να μην μιλάς  στην Παναγία!  Ούτε να της ζητάς πράγματα, γιατί κι αυτή... ξέρεις γυναίκα είναι..."
... παρόλη τη δυσανασχέτιση των φιλενάδων μου, τα λόγια της μου κίνησαν το ενδιαφέρον , και έχοντας και μία φυσική τάση να ενθαρρύνω τέτοιου είδους αναλύσεις επί των δηλώσεων , άγνωστών μου ανθρώπων , ζήτησα να μάθω περισσότερα...

 "- Παιδί μου, ο Θεός είναι αυτός που κάνει κουμάντο! η Παναγία τι είναι? τι μπόρεσε να κάνει από μόνη της? Απλώς βρέθηκε δίπλα στο Θεό....όλοι λένε καλή, καλή....αυτή στις εικόνες κλαίει για να είναι καλή... αλλά πραγματικά δεν κάνει τίποτα ... γυναίκα είναι κι αυτή...ζηλεύει...ποτέ μην μιλάς σ'εκείνη μην είσαι χαζή...από το Θεό θα τα ζητάς όλα..."
...όσο σεξιστικά ανάρμοστο κι αν ακούγεται , για μένα αποτελεί την πιο διασκεδαστικά ανατρεπτική άποψη περί ισότητας των ρόλων στη θρησκεία που άκουσα!....
keep walking